Bilans obciążenia z dokerem

• Krok 1: Utwórz prostą aplikację
• Krok 2: Utwórz kontenery Docker
• Krok 3: Skonfiguruj Nginx
• Krok 4: Wdróż aplikację

Podczas uruchamiania aplikacji sieciowej zwykle chcesz jak najlepiej wykorzystać swoje zasoby bez konieczności konwertowania oprogramowania do korzystania z wielowątkowości lub złożonych pętli zdarzeń. Docker zapewnia jednak prosty sposób wewnętrznego równoważenia obciążenia aplikacji, aby maksymalnie wykorzystać zasoby serwera. W tym artykule dowiesz się, jak używać Nginx do równoważenia obciążenia aplikacji internetowej za pomocą Dockera na CentOS.

Krok 1: Utwórz prostą aplikację

Będziemy używać rdzy do zbudowania tej prostej aplikacji. Zakładając, że masz zainstalowaną rdzę, uruchom cargo new webapp –bin. Po sukcesie zobaczysz katalog o nazwie webapp. Wewnątrz webappzobaczysz plik o nazwie Cargo.toml. Dodaj do niego następujące linie:

[dependencies.iron]
version = "*"

Następnie w src/main.rspliku usuń wszystko i wypełnij go:

extern crate iron;

use iron::prelude::*;
use iron::status;

fn main() {
    Iron::new(|_: &mut Request| {
        Ok(Response::with((status::Ok, "Hello Vultr :)")))
    }).http("0.0.0.0:3000").unwrap();
}

Uwaga: Nie zmieniaj adresu IP w aplikacji. Jest to skonfigurowane tak, aby Docker mógł nasłuchiwać twojej aplikacji.

Po zakończeniu skompiluj aplikację, wykonując cargo build –release. W zależności od serwera może to potrwać kilka minut. Jeśli nie ma błędów, przetestuj aplikację, wykonując następujące kroki:

• Uruchom target/release/webapp.
• Przejdź do http://0.0.0.0:3000/w przeglądarce. Zastąp 0.0.0.0adres IP swojego serwera.

Jeśli wszystko działało poprawnie, na stronie pojawi się „Hello Vultr :)”.

Krok 2: Utwórz kontenery Docker

Utwórz a Dockerfilei wypełnij go:

FROM centos:latest
MAINTAINER User <user@localhost>
RUN yum update -y
COPY ./webapp/target/release/webapp /opt/
EXPOSE 3000
WORKDIR /opt
CMD ./webapp

Zapisz plik. Następnie utwórz plik o nazwie deploy.shi wypełnij go:

DEFAULT_PORT=45710
APP_PORT=3000
DEPLOY=5
NAME="webapp"
docker build -t webapp:example . 

for ((i=0; i<DEPLOY; i++)); do
        docker kill $NAME$i ; docker rm $NAME$i
        docker run --name $NAME$i -p 127.0.0.1:$(((i * 1000) + DEFAULT_PORT)):$APP_PORT -d webapp:example
done

Po uruchomieniu tego skryptu zbuduje obraz i wdroży kontener na podstawie ustawionej kwoty (domyślnie jest to 5). Jeśli kontener istnieje, zabije go i usunie z rejestru przed jego ponownym wdrożeniem.

Krok 3: Skonfiguruj Nginx

Teraz utwórz plik konfiguracyjny Nginx i wypełnij go:

upstream application {
    server localhost:45710;
    server localhost:46710;
    server localhost:47710;
    server localhost:48710;
    server localhost:49710;
}

server {
    listen 0.0.0.0:80;    
    location / {
    expires 1w;
        proxy_pass http://application;
        proxy_redirect off;
        proxy_http_version 1.1;
        proxy_set_header X-Forwarded-Host $host;
        proxy_set_header Host $host;
        proxy_set_header X-Forwarded-For $proxy_add_x_forwarded_for;
        proxy_set_header X-Real-IP $remote_addr;
    }
}

Zastąp 0.0.0.0adres IP swojego serwera.

Uruchom ponownie Nginx, wykonując systemctl restart nginx. Rozwiąż wszelkie błędy, a następnie przejdź do następnego kroku.

Krok 4: Wdróż aplikację

Wdróż aplikację, uruchamiając bash ./deploy.sh.

Możesz sprawdzić status swojej aplikacji za pomocą docker ps- powstanie 5 obrazów, które zaczynają się od webapp. Teraz przejdź do http://0.0.0.0:3000/przeglądarki, ponownie zobaczysz komunikat „Witaj, Vultr :)”.

Jaka to dokładnie różnica?

Jeśli uruchomisz test porównawczy z konfiguracją modułu równoważenia obciążenia, zauważysz, że zużywasz więcej zasobów serwera, co jest pożądane, zwłaszcza jeśli aplikacja jest zbudowana w językach takich jak Węzeł, gdzie normalnie byłaby to jednowątkowa. Jeśli kiedykolwiek będziesz musiał zaktualizować aplikację, możesz to zrobić i uruchomić ponownie, deploy.shaby odbudować obraz i wdrożyć kontenery.