Przegląd procesu rozruchu CentOS 7 i RHEL 7 i rozwiązywanie problemów

• Omówienie wysokiego poziomu
• Systemowe cele
• Tryb pojedynczego użytkownika
• Odzyskiwanie hasła roota
• Przeglądanie dzienników z poprzednich butów
• Naprawianie błędów dysku i systemu plików
• Problemy z programem ładującym z Grub 2
• Rozwiązywanie problemów z grub
• Naprawianie uszkodzonej instalacji grub

W tym artykule opisano proces rozruchu systemów CentOS / RHEL 7.x. Choć może pozostać podobny do poprzednich wydań, w wersji RHEL 7 wprowadza się systemd. Oprócz procesu rozruchu podam wskazówki i porady dotyczące rozwiązywania problemów.

Musisz zrozumieć proces uruchamiania, aby móc aktywnie rozwiązywać problemy podczas uruchamiania. Przejrzyj poniższe kroki, aż zapoznasz się z procesem.

Omówienie wysokiego poziomu

• Moc + post.
• Wyszukiwanie urządzenia wewnętrznego.
• Oprogramowanie układowe odczytuje bootloader.
• Program ładujący rozruchu konfiguruje (grub2).
• Program ładujący ładuje jądro i initramfs.
• Program ładujący przekazuje kontrolę do jądra.
• Jądro inicjuje sprzęt + wykonuje się /sbin/initjako pid 1.
• Systemd wykonuje wszystkie cele initrd (montuje system plików /sysroot).
• /sysrootRdzeń FS jądra został przełączony z initramfs root ( ) na system rootfs ( /) i systemd ponownie uruchamia się jako wersja systemu.
• Systemd szuka domyślnej jednostki docelowej i uruchamia / zatrzymuje zgodnie z konfiguracją, automatycznie rozwiązując zależności i wyświetlając stronę logowania.

Aby uzyskać więcej informacji na temat procesu uruchamiania, zapoznaj się z oficjalną dokumentacją systemu operacyjnego.

Systemowe cele

Celami są w zasadzie kontrole zależności. Mają konfigurację „przed” i „po” dokładnie dla tego, jakie usługi są wymagane do osiągnięcia tego celu. Na przykład arp.ethernet.service, firewalld.servicei tak dalej musi być rozpoczęty i działał zanim network.targetmoże zostać osiągnięty. Jeśli nie zostanie osiągnięta, usługi takie jak httpd, nfsi ldapnie może zostać uruchomiony. W RHEL / CentOS 7 można ustawić 4 cele.

• graphical.target (interfejs GUI)
• multi-user.target (tryb wielu użytkowników, logowanie tekstowe)
• rescue.target (monit sulogin, podstawowa inicjalizacja systemu)
• emergency.target (monit sulogin, pivot initramfs zakończony i system root zamontowany na / jako tylko do odczytu)

Aby wyświetlić bieżący domyślny cel rozruchowy, użyj:

systemctl get-default

Pamiętaj, że możesz to zmienić w czasie wykonywania, izolując cel. Spowoduje to uruchomienie / zatrzymanie wszystkich usług związanych z nowym celem, więc należy zachować ostrożność (patrz systemctl isolate new.target).

Tryb pojedynczego użytkownika

Są chwile, kiedy trzeba będzie uruchomić system w trybie pojedynczego użytkownika, aby rozwiązać problem z systemem operacyjnym. W tym przykładzie pokażę, jak używać rescue.target„trybu pojedynczego użytkownika” na RHEL / CentOS 7.

1. Przerwij menu grub2, naciskając „e”, aby edytować po wyświetleniu monitu w menu grub.
2. Znajdź wiersz określający wersję jądra ( vmlinuz ) i dołącz do niego następujące informacje:systemd.unit=rescue.target
3. Naciśnij „Ctrl + x”, aby rozpocząć.
4. Następnie zostaniesz poproszony o podanie hasła root, aby kontynuować, po wyjściu z powłoki ratunkowej proces rozruchu będzie nadal ładował domyślny cel.

Odzyskiwanie hasła roota

Ten proces różni się nieco od tego, który stosowaliśmy w poprzednich wersjach, ale jest to proste zadanie i wymaga tylko kilku kroków. Jeśli chcesz odzyskać poświadczenia, możesz użyć tej metody w celu uzyskania dostępu do maszyny wirtualnej. Nadal możesz uruchomić komputer z dysku CD na żywo, zamontować główny system plików i edytować hasło, ale ta metoda jest przestarzała i wymaga większego wysiłku.

1. Uruchom ponownie system.
2. Przerwij menu grub2, naciskając „e”, aby edytować po wyświetleniu monitu w menu grub.
3. Przesuń kursor na koniec linii określającej jądro ( vmlinuz ). Możesz usunąć wszystkie inne konsole inne niż TTY0, jednak ten krok może nie być konieczny w twoim środowisku.
4. Dołącz rd.break( bez cudzysłowów ), który przerwie proces rozruchu tuż przed przekazaniem formantu z initramfs do rzeczywistego systemu.
5. Ctrl + x, aby uruchomić.

W tym momencie prezentowana jest powłoka główna z systemem plików root podłączonym w trybie tylko do odczytu /sysroot. Będziemy musieli zamontować go ponownie z uprawnieniami do zapisu.

Ponownie zamontować /sysroot.

# mount -oremount,rw /sysroot

Przejdź do więzienia chroot.

# chroot /sysroot

Zmień hasło użytkownika, dla którego mamy nieaktualne dane logowania.

# passwd <username>

Jeśli używasz SElinux, powinieneś rozważyć ponowne etykietowanie wszystkich plików przed kontynuowaniem procesu uruchamiania. Tę część można pominąć, jeśli nie korzystasz z SElinux.

# touch /.autorelabel

Wyjdź dwa razy, a system czysto uruchomi się od miejsca, w którym go przerwaliśmy.

Przeglądanie dzienników z poprzednich butów

Przydatne może być przeglądanie dzienników poprzednich nieudanych prób rozruchu. Jeśli dzienniki dzienników zostały utrwalone (zwykle przechowywane w pamięci i wydawane podczas rozruchu), można to zrobić za pomocą journalctlnarzędzia. Wykonaj następujące kroki, jeśli chcesz skonfigurować trwałe rejestrowanie rozruchu.

Jako root utwórz plik dziennika, aby zapisać te informacje.

# mkdir -p 2775 /var/log/journal && chown :systemd-journal /var/log/journal
# systemctl restart systemd-journald

Aby sprawdzić dzienniki poprzedniego rozruchu, użyj -bopcji z journalctl. Bez żadnych argumentów -bfiltruje dane wyjściowe tylko do wiadomości dotyczących ostatniego rozruchu. Liczba ujemna tego argumentu spowoduje odfiltrowanie poprzednich butów. Na przykład:

# journalctl -b-1 -p err

Spowoduje to wyświetlenie dzienników błędów z rozruchu, które wystąpiły przed najnowszym. Powinieneś zmienić wartość liczbową, aby odzwierciedlić boot, który chcesz wyświetlić.

Naprawianie błędów dysku i systemu plików

Jednym z najczęstszych błędów czasu rozruchu jest źle skonfigurowany /etc/fstabplik. Ty NIE MOŻESZ użyć rescue.target, aby naprawić /etc/fstabbłąd. Większość z tych problemów będzie wymagać użycia, emergency.targetponieważ „ratowanie” wymaga bardziej funkcjonalnego systemu.

Oto przykłady problemów, które wymagają emergency.target:

1. Uszkodzony system plików.
2. Nieistniejący UUID w /etc/fstab.
3. Nieistniejący punkt montowania w /etc/fstab.
4. Niepoprawna opcja montażu w /etc/fstab.

Ważne : po edycji /etc/fstabpliku w trybie awaryjnym należy uruchomić następujące środki bezpieczeństwa:

# systemctl daemon-reload

Oto przykład instruktażowy. Zamierzamy uruchomić komputer w trybie awaryjnym, aby usunąć fałszywy wpis /etc/fstab.

1. Przerwij menu grub2, naciskając „e”, aby edytować po wyświetleniu monitu w menu grub.
2. Znajdź wiersz określający wersję jądra ( vmlinuz ) i dołącz do niego następujące informacje:systemd.unit=emergency.target
3. Naciśnij „Ctrl + x”, aby uruchomić.
4. Zostaniesz poproszony o podanie hasła root, aby kontynuować.
5. Zamontuj ponownie /, abyśmy mogli wprowadzić zmiany w fstabpliku:# mount -oremount,rw /
6. Możemy użyć mountpolecenia, aby zobaczyć, który wpis powoduje błąd:# mount -a
7. Usuń niepoprawny wpis z fstabpliku.
8. Użyj mount -aponownie, aby upewnić się, że błąd został rozwiązany.
9. Użyj, systemctl daemon-reloadjak wspomniałem wcześniej, aby ponownie załadować wszystkie pliki jednostek i ponownie utworzyć całe drzewo zależności.

Po wyjściu z powłoki awaryjnej system zakończy uruchamianie z celu awaryjnego, a następnie będziesz mógł kontynuować jak zwykle od tego momentu. Ten przykład został właśnie użyty, aby pokazać proces używania celu awaryjnego do wprowadzania trwałych zmian w plikach w systemie.

Problemy z programem ładującym z Grub 2

/boot/grub2/grub.cfgPlik jest główny plik konfiguracyjny. Nigdy nie edytuj tego pliku ręcznie. Zamiast tego użyj grub2-mkconfigdo wygenerowania nowej konfiguracji grub2 przy użyciu zestawu różnych plików konfiguracyjnych i listy zainstalowanych jąder. grub2-mkconfigKomenda będzie wyglądać w /etc/default/grubprzypadku opcji, takich jak timeout domyślne menu i jądra linii poleceń użyć, a następnie użyć zestawu skryptów w /etc/grub.d/celu wygenerowania wynikowy plik konfiguracyjny.

Oto tekstowy schemat tego związku.

/boot/grub2/grub.cfg
               |
               |__________________
               |                  |
         /etc/default/grub         /etc/grub.d/*

Ważne: Aby edytować główny plik grub.cfg, musisz wprowadzić żądane zmiany /etc/default/grubw plikach /etc/grub.d/i, a następnie utworzyć nowy grub.cfg, uruchamiając:

# grub2-mkconfig > /boot/grub2/grub.cfg

Rozwiązywanie problemów z grub

/boot/grub2/grub.cfgPrzed rozwiązywaniem problemów należy zrozumieć składnię pliku.

• Po pierwsze, pozycje rozruchowe są kodowane w blokach „menuentry”. W tych blokach linux16i initrd16linie wskazują jądro, które ma zostać załadowane z dysku (wraz z wierszem poleceń jądra) i initramfs, które mają zostać załadowane. Podczas interaktywnej edycji przy starcie, tabulacja służy do znajdowania tych linii.
• Linie „ustaw root” wewnątrz tych bloków nie wskazują głównego systemu plików dla systemu RHEL / CentOS 7, ale wskazują system plików, z którego grub2 powinien załadować pliki jądra i initramfs. Składnia jest tym, harddrive.partitiongdzie hd0jest pierwszy dysk twardy w systemie, a hd1drugi. Partycje są wskazane jak msdos1dla pierwszej partycji MBR lub gpt1pierwszej partycji GPT.

Przykład z /boot/grub2/grub.cfg:

### BEGIN /etc/grub.d/10_linux ###
menuentry 'CentOS Linux (3.10.0-514.26.2.el7.x86_64) 7 (Core)' --class centos --class gnu-linux --class gnu --class os --unrestricted $menuentry_id_option 'gnulinux-3.10.0-514.el7.x86_64-advanced-a2531d12-46f8-4a0f-8a5c-b48d6ef71275' {
    load_video
    set gfxpayload=keep
    insmod gzio
    insmod part_msdos
    insmod ext2
    set root='hd0,msdos1'
    if [ x$feature_platform_search_hint = xy ]; then
      search --no-floppy --fs-uuid --set=root --hint='hd0,msdos1'  123455ae-46f8-4a0f-8a5c-b48d6ef71275
    else
      search --no-floppy --fs-uuid --set=root 123455ae-46f8-4a0f-8a5c-b48d6ef71275
    fi

Jeśli musisz ponownie zainstalować program ładujący na urządzeniu, użyj następującego polecenia.

# grub2-install <device>

Naprawianie uszkodzonej instalacji grub

W przypadkach, gdy system nie uruchomi się po przejściu do menu grub2.

• Powinieneś zacząć od edycji menu grub i wyszukiwania błędów składniowych. Jeśli znajdziesz taki, popraw go i przejdź do systemu, aby wprowadzić trwałe zmiany w celu rozwiązania problemu.
• Jeśli nie możesz znaleźć żadnych błędów, zapoznaj się z powyższą sekcją, w której uruchamiamy system w celu awaryjnym. Musisz ponownie zamontować root ( /).
• Wyświetl bieżącą konfigurację grub2 za pomocą następującego polecenia: # grub2-mkconfig
• Jeśli nie widzisz żadnych błędów, prawdopodobnie ktoś dokonał edycji /boot/grub2/grub.cfgpliku. Nie modyfikuj tego pliku. Odbuduj konfigurację za pomocą następującego polecenia:# grub2-mkconfig > /boot/grub2/grub.cfg

Po przebudowaniu konfiguracji gruba powinno być możliwe ponowne uruchomienie bez żadnych problemów.